Bilimsel Araştırmalar

Tip 2 diyabetli 25 yetişkin 16 hafta boyunca kalori saymadan düşük yağlı vegan beslendi: kilo, karaciğer yağı ve HbA1c düştü, metformin dozu bazı katılımcılarda azaltıldı. Kontrol grubu olmayan bu çalışmanın gösterdikleri, gösteremedikleri ve kimin finanse ettiği.

Tel Aviv’de 54 vegan ve 176 vegan olmayan gebeyi karşılaştıran yeni bir çalışmada vegan kadınlar daha az protein aldı; proteinin payı ve lösin oranı doğum ağırlığıyla ilişkiliydi. Çalışmanın gösterdikleri, sınırları ve gebelikte öne çıkan besin öğeleri.

ABD’deki NHANES araştırmasında kendini vejetaryen sayan yetişkinlerin %68’i, 24 saatlik besin kayıtlarında et, tavuk ya da balık bildirdi. Vejetaryenlerin nasıl tanımlandığı, aynı veriden çıkan sonucu değiştirebiliyor.

Almanya’daki LIFE Child çalışması, 10 yaş üstü vegan çocuklarda boy ve BKİ skorlarını vejetaryenlerinkinden düşük buldu. Vegan grup 12 katılımcıydı; çalışmanın gösterebildikleri, gösteremedikleri ve ESPGHAN’ın ebeveynlere önerileri.

Çin ve ABD’de 65 yaş üstü iki kohortta vejetaryen sayılanlarda ölüm riski daha yüksekti. Vejetaryen tanımı, ters nedensellik, aynı kohorttan önceki çalışmalar, başka toplumlardaki sonuçlar ve yaşlı veganlar için pratik öneriler.

ABD’deki REGARDS kohortunda 14.776 yetişkin: sağlıklı bitkisel beslenme koroner arter hastalığında %28 daha düşük riskle ilişkili; genel bitkisel puan ise karışık sonuç verdi. 29 Eylül meta-analiziyle karşılaştırma ve puanlama yöntemine dair uyarılar.

Dünya Kalp Günü’nde 19 ileriye dönük çalışmayı birleştiren yeni bir meta-analiz: bitkisel beslenme kalp-damar riskini düşürüyor, ama yalnızca bitkiler tam tahıl, baklagil, kuruyemiş ve sebzeden geliyorsa. Şekerli içecek, rafine tahıl ve tatlı ağırlıklı bitkisel beslenmede risk yükseliyor.

Halk sağlığı iki öğüdü yan yana veriyor: daha çok bitkisel besin ye, daha az ultra işlenmiş ürün ye. Genç bir vegan için bu ikisi çakışıyor, çünkü zenginleştirilmiş bitkisel içecekler ultra işlenmiş sayılıyor. 235 gencin katıldığı İsveç çalışması çakışmayı ölçtü: veganlarda B12 vitamininin ortanca yüzde 98’i, D vitamininin yüzde 91’i ultra işlenmiş üründen geliyordu. Buna karşın aynı veganlar en çok lifi, en çok doymamış yağı ve en az doymuş yağı alıyordu; şeker, tuz, kalori ve beden kütle indeksinde fark yoktu. Araştırmacılar aynı yiyecekleri ikinci bir yöntemle sınıfladığında ise gruplar arasındaki fark tamamen ortadan kalktı.

İnsanlar her gün aşağı yukarı aynı ağırlıkta yemek yeme eğiliminde; o yüzden her gramda kaç kalori olduğu toplamı belirliyor. 16 haftalık randomize bir denemede az yağlı vegan beslenmeye geçenlerin enerji yoğunluğu 1,1’den 0,7 kkal/g’ye indi, yedikleri yemeğin ağırlığı ise değişmedi; kimseye kalori sınırı verilmediği hâlde günlük alım kontrol grubunun 357 kalori altına düştü. Makale besin gruplarının nerede durduğunu ve düşük enerji yoğunluğunun neden herkes için hedef olmadığını da gösteriyor.

Yeni bir risk değerlendirmesi, İtalya ve Birleşik Krallık’taki 413 bitkisel et alternatifi ve içecekteki mikotoksin ölçümlerini birleştirip etin ve sütün dörtte birinin, yarısının ve tamamının bunlarla değiştirilmesini modelledi. Eşik aşımlarını dört toksin grubu sürüklüyor, en üstte çocuklar çıkıyor ve insanlarda ölçüm yapan çalışmalar birbiriyle çelişiyor.